





![]() | Bugün | 330 |
![]() | Dün | 574 |
![]() | Bu Hafta | 2211 |
![]() | Gecen Hafta | 3729 |
![]() | Bu Ay | 12440 |
![]() | Gecen Ay | 14877 |
![]() | Toplam | 361096 |
| 14678 Toplam | |
| 1 Bugun | |
| 3 Bu Hafta | |
| 7 Bu Ay | |
| 32 Bu Yil |
O gün BoÄŸaz tabyaları arasında en çok iÅŸ gören ve en çok hasara uÄŸrayan Rumeli Mecidiyesi Bataryası oldu. Sabahtan beri muharebenin en ÅŸiddetli anlarında dahi iki sahil arasında gidip gelmekten çekinmemiÅŸ olan Müstahkem Mevki Komutanı Cevat PaÅŸa, tabyanın feci durumunu haber aldığı zaman yine motora atlayıp Çimenlik İskelesi’nden karşı sahile hareket etti. CephaneliÄŸi berhava olan tabyanın durumu hazindi. İstihkam yıkıntıları arasında dolaÅŸmakta olduÄŸu sırada bir aÄŸacın altına uzanmış olan bir askerin hali dikkatini çekti ve yanına gidip
* “ Ne var evlat ?” diye sordu.
Nefer hemen yerinden fırlayıp esas duruÅŸ vaziyeti aldı. Çünkü sesi tanımıştı. Ama gözleri baÅŸka tarafa bakıyordu.
* “ Gözlerine bir ÅŸey mi oldu oÄŸlum?”
O zaman nefer tok sesiyle “ Üzülmeyin efendim” diye cevap verdi. “ benim gözlerim göreceÄŸini gördü” ( Evet düÅŸman gemilerine tam isabet kaydedilmiÅŸ ve “Ocean” destroyeri hareket edemez hale getirilmiÅŸti.)
Cevat Paşa sessiz sessiz ağlıyordu.