Yougames - Joomla Gaming Portal Template

Uzman Çavuş İhsan Alpay’ın Hayat Hikayesi Eşi Emine Alpay ‘ın anlatımı ile;

01 ocak 1974 tarihinde Malatya ‘nın Yazıhan ilçesinin İriağaç köyünde dünyaya geldi.Doğduğu günden itibaren annesi ölecekmiş gibi üzerine titrermiş. Hep anlatır nerde ne bulsa getirir verirmiş ona birşey olmasın diye.6, 7 yaşlarındayken Malatya merkeze taşınmışlar.Öğrenimine burada başlamış.Ben onu tanıdığımda 8 yaşındaydım hep abi gözüyle baktım ona ama hepte hoşuma giderdi içimden ne kadar yakışıklı derdim.Lise eğitimini mahaldeki Org. Eşref Bitlis Lisesinde tamamladı şimdi o okulun bir köşesine ismi verildi ver resmi asıldı.Askerliğini Kütahya’da havacı olarak yaptı.Askerliğini bitirdiğinde ben bir alışveriş merkezinde çalışıyordum.Hep gelirdi oraya konuşurduk meğerse aklında varmış bir şeyler .Ailesi tanıdıkları akrabaları hep çok severlerdi onu .Parmakla gösterirdi herkes.İyi niyetli temiz kalpli hiç kimse için kötülük düşünmeyen bir insandı.Hani derler dört sekizlik diye işte İhsanda gerçekten öyle bir insandı.Bende onun şahsiyetini sevdim zaten güzel ahlaklı idi.23 EYLÜL 2001 yılında nişanlandık.Bir işi bile yoktu nişanlandığımızda ama kader işte bağladı bizi .13 Ekim 2002 yılında evlendik hayatta başıma gelen en güzel şeydi onunla evlenmek.Kendimi çok şanslı hissediyordum o kadar mutluyduk ki ve o kadar çok sevdik ki birbirimizi.Evlendikten sonra uzmanlık kağıdı geldi kazanmıştı ama pekte sevinmedi kazandığına beklide hissetti.7 Kasım da İzmir Gaziemir e eğitim almak için gitti.Tayin yerimiz Erzurum olarak belirlendi.6 mart 2003 tarihinde gittik Erzurum’a .482.Tugay Komutanlığı orta oto bölüğünde ağır vasıta şöförü olarak uzman çavuşluğa başladı.Her hafta görevler nöbetler vardı.Her göreve gittiğinde yüreğim titrerdi ona bir şey olacak diye.Yanımdayken bile özlüyordum onu çok seviyordum.Ölümden bahsederdik kimi zaman ağlardı hemen.Önce ben öleyim derdi hep senin yokluğuna dayanamam ve vasiyet ederdi eğer ben ölürsem evlen derdi evlen çocukların olsun.26 ocak’ ta ben Malatya’ya geldim kazadan tam bir hafta önce sabahında vedalaştık ihsanla yine ağladı ve bende helallik istedi.Ben bir türlü konuşamadım helallik isteyemedim ondan .1 şubat Salı akşamı konuştuk onunla .Aracın aşırı yüklü olduğunu söyledi Iğdır’daki askeri birliğe gıda götürecekti.Oralarda kışlar çok ağır geçtiğinden yollar kapalıydı .Nasıl gideceksin diye sorduğumda askeri araç yolda kalmaz diyordu.2 şubat sabahında ezan sesiyle kalkıyor abdesti alıp sabah namazını kılıyor.Canım benim namazını hiç terk etmezdi .Sonra işine gidiyor. 6 araç konvoy halinde Iğdır’a doğru yola çıkıyor giderken arkadaşlarıyla konuşup şakalaşmışlar.İhsana daha yaşayacak çok günün can demişler.Akşam saat 17:45 sıralarında karşıdan gelen İran plakalı bir tıra yol verirken araç sol taraf devriliyor ve ihsan’ım hemen oracıkta şehit olmuş .Gerisi malum işte acı haber çabuk yayılır. Saat 20:00 gibi de ben öğrendim hayatta alacağım en acı haberdi. O en çok sevdiğim insanı hep kaybetme korkusu çektiğim İhsanımı kaybetmiştim bütün hayallerimiz geleceğimiz hayatta güzel denilen ne varsa işte hepsi mezara girdi.Benide ihsanla beraber gömdüler oraya .mutluluğumuz sadece 2 yıl 4 ay sürdü.RUHUN ŞAD OLSUN KAHRAMAN MEHMETÇİK

 

Şehitimizin eşi Emine Alpay’a sonsuz teşekkürlerimi sunarız.