Yougames - Joomla Gaming Portal Template

Hergün ÅŸehit haberi geliyor, analar aÄŸlıyor, ocaklara ateÅŸ düÅŸüyor. ışte bu yazı olan bitene istinaden ibreti alem olsun diye için yazıldı. yaÅŸananlar tamamen gerçektir…

karanlık erkenden çökmüÅŸtü daÄŸlara. zaten daÄŸların kaderi deÄŸil miydi bu? erken çökerdi akÅŸamlar ile boran. daÄŸda gezen çakallara vatanını kaptırmayan tsk mensupları iÅŸte o karanlıkta pür dikkat ilerliyordu. olaÄŸandışı bir çalı kıpırdasa bir kilometre öteden duyarlardı. karanlık, sükunetle örtmüÅŸtü daÄŸları.

dere yatağından çıkıyorlardı, 15-20 kiÅŸilik asker grubuydular. adeta parmaklarının ucuna basıyorlardı, ses çıkmasın diye.

askerlerin arasında 15 metre civarında mesafe vardı.

turan kayseri’liydi. askerliÄŸinin bitmesine sadece birkaç hafta kalmış, döner dönmez parmağındaki yüzüÄŸün sahibiyle hayatını birleÅŸtirecekti. özlemiÅŸti ailesini ve elbette yavuklusunu.

tam bunları düÅŸünüyordu ki arkadan gelen bir sesle irkildi. milisaniyede beyni hızla çalışmaya baÅŸladı. arkadaki asker arkadaşı kendisinden en az 15 metre uzakta olmalıydı, aradaki mesafeyi de bozmak olaÄŸandışı haller haricinde mümkün deÄŸildi, emir böyleydi çünkü. peki kimdi arkasındaki ses? ÅŸüphendi. arkadan gelen sesle sese dönmesi arasında geçen o çok küçük anlarda bunları düÅŸündü iÅŸte.

arkadaki ses tekrar etti; ‘jötikar sen misin?’

ardındaki bir çakaldı, askeri - karanlıktan olacak - kendi gibi terörist zannedip seslenmiÅŸti.

turan uyanık çocuktu. hemen döndü, g-3’ü doÄŸrultacak oldu, terörist tüfeÄŸin ucunu kaptı. bu arada diÄŸer askerler de olaya uyanmışlardı.

saflar belirlendi, çatışma baÅŸladı. karşıdaki teröristler 3-4 kiÅŸilik küçük bir gruptu. kısa sürede tümünün de kellesi alındı.

çakalların biri kadındı. üzerinden de bir mektup çıkmıştı. rebeka adlı bu teröristin annesine hitaben yazdığı itirafname gibi bir ÅŸiirdi aslında.

---

ışte o şiir;



" piÅŸmanım anam doÄŸduÄŸum güne,
mutlu olmak hakkım olsa bile,
bir zalim düÅŸürdü beni bu hale,
piÅŸmanım anam doÄŸduÄŸum güne.

ıster miydim dağda soğukta uyumayı,
anaların yüreÄŸine ateÅŸ yakmayı,
veren kahrolsun bu silahı,
pişmanım anam bırakmıyorlar.

dost bildiklerim pusuda yatıyor,
kaçmaya kalksam kurÅŸun atıyor,
her gece bir zalim nöbet tutuyor,
pişmanım anam bırakmıyorlar.

bir zalim alnından vururum diyor,
dönenin sonu ölümdür diyor,
ne kadar piÅŸman olursan ol diyor,
pişmanım anam bırakmıyorlar.

her gün biraz daha azalıyorlar,
çoÄŸu piÅŸman oluyor söylemiyorlar,
ölümü soÄŸuktan düÅŸünüyorlar,
pişmanım anam bırakmıyorlar.

bir gün duyulur ölüm haberim,
her tarafa yayılır kanlı cesedim,
ıbret olsun benim kaderim,
pişmanım anam bırakmıyorlar.

sana son sözüm aÄŸlama anam,
bırak derdim bir kendim yanam,
pişmanım anam bırakmıyorlar"

---