Yougames - Joomla Gaming Portal Template

ADLÄ°

: "Adil". II. Bayezid, III. Mehmed ve II. Mahmud'a verilmiÅŸtir.

AÄžA

: "Komutan". Ordudaki kıdemli görevlilere, Yeniçeri aÄŸası ve Kızlar aÄŸası gibi saray korumalarına verilmiÅŸtir.

AHRETLÄ°K

: "Manevi evlat". DürrüÅŸehvar'a verilmiÅŸtir.

AK BAÅžLI

: "Ak başlıklı". Aktimur'a verilmiştir.

ALP

: "Kahraman asker". Daha çok ilk dönemde kullanılmakla beraber kabilevi yapılanma sona erdiÄŸi dönemde de kullanılmaya devam edilmiÅŸtir.

AMCAZADE

: Amca çocuÄŸu.

ARSLAN

: "Arslan veya Arslan yürekli".

AVCI

: IV. Mehmed'e verilmiÅŸtir. Hayatındaki en önde gelen uÄŸraşısı idi. Edirne civarında kendisini bu iptilaya kaptırmıştı.

BAHÄ°R

: "Denizci"

BAHTÄ°

: "Talihli". I. Ahmed'e verilmiş ve onun tarafından şiirlerinde maslah olarak kullanılmıştır.

BAÅž

:"Lider", "BaÅŸkan". BaÅŸ-Çuhadar" veya "Kapıcı-başı" gibi genellikle diÄŸer ünvanlarla beraber kullanılmıştır.

BEDROS

: "Kurnaz". Genel bir Ermeni adıdır ve güya II. Abdülhamid'in yüz hatları itibariyle Ermeniler'e benzediÄŸini ima için ona verilmiÅŸtir. Wittlin'in anlattığı bir hikayeye göre, Abdülhamid'in babası I. Abdülmecid deÄŸil, Abdülhamid'in annesiyle gizli aÅŸk hayatı yaÅŸamayı baÅŸaran bir Ermeni'dir. Abdülhamid'in annesi Trimüjgan'ın muhtemelen Ermeni olması daha kolay anlaşılır bir açıklamadır.

BEY

: "Efendi", "Åžehzade". Zamanla bu ünvan deÄŸerini kaybetti ve daha ziyade Ä°ngilizce'deki esquire gibi nezaket ünvanı haline geldi.

BEYCEĞİZ

: "Küçük Åžehzade"

BEYLERBEYÄ°

: "Bölge Valisi". Büyük eyaletlerin idarecisine verilmiÅŸtir.

BEYZADE

: "Åžehzade oÄŸlu". PadiÅŸahların kızlarının oÄŸullarına verilen ünvandır. Ä°lk dönemlerdeki "Sultanzade" ünvanının yerini almıştır.

BIYIKLI

: "Sakallı"

BOÅžNAK

: "Bosnalı"

CEDDÜ'L OSMAN

"Osmanlıların Babası".Süleyman Åžah'a verilmiÅŸtir.

CEMCA

: "CemÅŸid gibi güçlü". Sultan için DoÄŸu dillerinde kullanılan bir ünvan.

CÄ°HANDAR

: "Dünyanın Efendisi". III. Selim'e verilmiÅŸtir.

CÄ°VAN

: "Genç". 2138/ Mehmed'e verilmiÅŸtir.

ÇAKIRCI

: "Åžahinci"

ÇAVUÅž

: "Rütbeli Er", "Haberci"

ÇELEBÄ°

: "Beyefendi". "Kibar Efendi", "Genç Efendi". II. Mehmed dönemine kadar padiÅŸah oÄŸullarına verilen ünvandır. Ayrıca I. Mehmed'e de özellikle verilmiÅŸtir.

ÇELEBÄ° SULTAN

: "Kibar-Åžehzade". 1594 yılına kadar sancak valisi olan padiÅŸah oÄŸullarına verilmiÅŸ olan ünvandır.

ÇUHADAR

: "Kahya".

DAMAD-I ÅžEHRÄ°YARI

: "PadiÅŸah Damadı". PadiÅŸahların kızlarıyla evlenenlere verilen ünvandır. Ancak bu sadece babasının saltanatı döneminde evlenen kızların kocalarına uygulanmıştır. Ayrıca aynı isimlerdeki birkaç veziri seçmek için de bu ünvan kullanılmıştır.

DAYE

: "Süt Anne"

DEFTERDAR

: "Hazineci"

DELÄ°

: I. Mustafa ve Ä°brahim'e verilmiÅŸtir.

DÄ°VÄ°TDAR

"Yazma kutusunu taşıyan"

DOÄžANCI

: "Doğan yakalayıcısı"

DÜZME(CE)

: "Sahte". Kendi adına çıkan isyan döneminde ve aslı konusundaki ÅŸüpheye ifade etmek üzere Mustafa'ya verilmiÅŸ ünvandır.

EBU'L FETH

: "Fethin babası". II. Mehmed'e verilmiştir.

EFENDÄ°

: I. Abdülmecid döneminden itibaren padiÅŸah oÄŸullarına verilen ünvandır. Ayrıca tarikat üyeleri arasında da bir dereceyi gösteren tabirdir.

EÄžRÄ°

: "EÄŸri-büÄŸrü". Topal olan Cihangir'e verilmiÅŸtir.

EÄžRÄ° FATÄ°HÄ°

: III. Mehmed'e verilmiÅŸtir.

EMÄ°R

: "Ä°dareci", "Åžehzade". Yarı bağımsız idareciler için kullanılmıştır. Ayrıca Selçıklulara bağımlı olduÄŸu süre zarfında I. Osman için kullanılmıştır. 1402-1413 arasındaki Fetret Devri esnasında I. Bayezid'in oÄŸullarından birinin açık ÅŸekilde üstün idareci olmadığını göstermek için yeniden kullanılmıştır.

EMÄ°RÜ'L MÜ'MÄ°NÄ°N

: "Müslümanların Ä°darecisi". Halifeye verilen isimlerden biri olup I. Selim'in Mısır seferinden sonra Osmanlı padiÅŸahlarına da verilmiÅŸtir.

ENÄ°ÅžTE

: "Kızkardeşin kocası"

FAHREDDÄ°N

: "Dinin öÄŸüncü". I. Osman'a verilmiÅŸtir.

FATÄ°H

: İstanbul'u fethinden dolayı II. Mehmed'e verilmiştir.

FATÄ°H-Ä° BAÄžDAT

: "Bağdat'ı fetheden" IV. Murad'a verilmiştir.

FRENK

: Frank. BaÅŸlangıçta Fransa'dan gelenler için kullanılmışken oldukça geniÅŸletilerek herhangi bir Avrupa ülkesi için de kullanılmıştır.

GAZÄ°

: Daru'l Harbde savaÅŸan kiÅŸilere ve Hristiyanlara karşı alınmış zaferlerdeki askerlere verilen ünvandır. Özellikle de O. Osman, Orhan, I. Murad, I. Bayezid, II. Mehmet ve IV. Murad için kullanılmıştır.

GENÇ

: II. Osman'a verilen isimdir.

GÖZDE

: PadiÅŸahın cariyeleri için kullanılmıştır.

GÜLEÇ

: "NeÅŸeli"

GÜREÅžÇÄ°

: Güçlü olduÄŸu için I. Mehmed'e verilmiÅŸtir. "GüreÅŸçi" mi "KürüÅŸçü" mü olduÄŸu ÅŸeklinde bir ÅŸüphe var ise de, doÄŸru ÅŸekli "GüreÅŸçi" ÅŸeklindeki PadiÅŸah için kullanımıdır.

GÜVEY

: "Damad"

GÜZELCE

: "Yakışıklı"

HACE, HACÄ°

: "Hacı". Hace kadınlar için, Hacı erkekler için kullanılna formudur. Mekke'de Hac görevini tamamlayan kiÅŸiye verilen ünvandır.

HADÄ°MU'L HARAMEYNÄ°'Åž ÅžERÄ°FEYN

: "Ä°ki mübarek ÅŸehir olan Mekke ve Medine'nin koruyucusu". I. Selim'e 1517'de Mekke Åžerifi tarafından bu ÅŸehirlerin anahtarı gönderilmek suretiyle verilmiÅŸ bir ünvandır.

HAFIZ

: "Koruyucu". Genişletilmek suretiyle Kur'an'ı ezbere bilen kişiye denilmiştir.

HAKANÄ°

: "Emperyal"

HAKANÜ'L BERREYN
VE'L BAHREYN

: "Karaların ve Denizlerin Hakanı". PadiÅŸahın gücünün ihtiÅŸamını ifade eden ünvanlardan biridir.

HALÄ°FE

: Son Abbasi Halifesinin 1538'de ölümüne kadar halifeliÄŸi elinde tuttuÄŸu ÅŸeklindeki birtakım düÅŸüncelere raÄŸmen, 1517 yılında HalifeliÄŸin I. Selim'e ve onun mirasçılarına geçmesi, Ä°slam'da önemli ölçüde sert tartışmalara neden olmamıştır. Cam. Mod. Hist., 91'de: "Hilafet Ä°slam'ın temel prensiplerinden biridir ve bütün Müslümanlar tek bir imam tarafından idare edileceklerdir. Ayrıca Ä°mam'da Hz. Peygamber'in kabilesi olan KureyÅŸ'ten olacaktır. 1517 yılında Ä°mamlık, HaÅŸimoÄŸullarından Mehmed Ebu Cafer'in güçsüz ellerindeydi ve halifeliÄŸi Kahire Sarayı'nda sembolik olarak devam ettiriyordu. Abbasilerin en son halifesi olarak Sultan Selim lehine halifelikten feragat etti. Bu biçimsel geçiÅŸ, KureyÅŸ kabilesine mensup olmamakla birlikte Türk sultanlarının Müslümanların idarecisi veya Ä°mamı olmalarının temeli oldu. HalifeliÄŸin Osmanlılara geçiÅŸi, Mekke Åžerifi'nin Kabe'nin anahtarlarını Selim'e göndermesi, böylece Selim'in Mukaddes Beldeler'in koruyucusu olmasıyla halifeliÄŸin tanınması onaylanmış oldu" der. S. Lane Po

HAN

: Kırım idarecileri için kullanılmıştır. II. Selim tarafından torunu Ä°brahim'e verilmiÅŸtir.

HANÇERLÄ°

: "Hançer taşıyan"

HANIM SULTAN

: "Prenses Hanım". PadiÅŸahların kadın tarafından kız torunlarına verilen ünvan.

HANTAL

: "Beceriksiz"

HASEKÄ° SULTAN

: "Gözde Prenses". Erkek evlat doÄŸurmuÅŸ olan padiÅŸah gözdelerine verilen ünvan. Genellikle ilk dört veya altı anne ile sınırlanmıştır.

HASEKÄ° KADIN

: "Gözde Kadın". PadiÅŸah kızlarının annelerine verilmiÅŸtir.

HATUN

: "Hanım". Ä°lk dönemlerde, son dönemlerdeki Valide Sultan yerine padiÅŸahın nikahlı eÅŸlerine verilen ünvandır.

HEZARPARE

: "Bin parça". Ölümünden sonra kendisine yapılan suikasde iÅŸaret etmek için Ahmed'e verilen ünvandır.

HÜMAYUN

: "PadiÅŸaha ait". -Devlet kuÅŸu, saadet anlamına gelen- "Hümay"dan alınmıştır.

HÜNKAR

: "Hükümdar" I. Murad ve II. Mehmed'e verilen ünvan.

HÜDAVENDÄ°GAR

"Hükümdar", "Bey". I. Murad'a verilmiÅŸ ve daha sonra da Bursa Sancağı içinde kullanılmıştır. Yine Orhan ve II. Murad için de kullanılmıştır.

Ä°KBAL

: "Talih". Haremde il rütbe ilerlemesi.

Ä°LHAMÄ°

: "Ä°lham alan". III. Selim'e verilen ünvandır.

KALAYLIKÖZ

: "Beyaz Fındık"

KANBUR

: I. Mahmud'a verilmiÅŸtir.

KANLI

: Politikasını ima için II. Abdülhamid'e verilmiÅŸtir.

KANUNUÄ°

: "Adil". II. Mehmed'e ve özellikle de I. Süleyman'a verilmiÅŸtir.

KAPUDAN PAÅžA

: "Amiral". Osmanlı donanmasının başındaki kimseye verilmiştir.

KARA

: I. Osman ve birçok kiÅŸiye verilmiÅŸtir.

KEHLE-Ä° Ä°KBAL

: "Talih bitti"

KETHÜDA

: "Kahya".

KIZIL

: "Kırmızı"

KOCA

: "Büyük".

KOZHEYCÄ°

:"Fındık satıcısı"

KÖSE

: "Sakalsız"

KRAL

: Sırp ünvanı.

KUL

: "Köle".

KULOÄžLU

: "KöleoÄŸlu"

KÜRÜÅžÇÜ

: "Yay gerdiren". Bir sanatta pir kabul edildiÄŸi için I. Mehmed'e verilmiÅŸtir.

LALA

: "Terbiyeci". Özellikle hem sarayda, hem de tayin edildikleri sancak valiliklerinde genç ÅŸehzadeleri yetiÅŸtirenlere verilen ünvandır.

LÄ°/LI/LU

: "den,dan" Yer isimlerine baÄŸlanır. KiÅŸinin doÄŸum yerini iÅŸaret için kullanılmıştır.

MAKBUL

: "Gözde"

MAKTUL

: "ÖldürülmüÅŸ"

MEHD-Ä° ULYA-YI
SALTANAT

: "Büyük saltanat beÅŸiÄŸi". DiÄŸer bir ismi de Valide Sultan'dır.

MEKRÄ°

: "Kurnaz"

MEST

: "SarhoÅŸ". II. Selim'e verilmiÅŸtir.

MEYVEÄ°

: "Meyve satan"

MIRAHOR

: "Ahırların muhafızı". "Emir-i Ahur"dan gelmedir.

MÄ°RZA

: "Åžehzade". Ä°ran ünvanıdır.

MUHASSIL

: "Vergi tahsildarı"

MUHSÄ°N

: "Bağışlayıcı"

MUHTEÅžEM

: Avrupalılar tarafından I. Süleyman'a verilen ünvandır. Türkler kullanmazlar.

MUID

: "Okulda düzeni saÄŸlayan"

MUSAHÄ°P

: "(PadiÅŸah'a hususi iÅŸlerinde) Yardım eden" ve daha geniÅŸ ifadesiyle "Gözde".

MÜVERRÄ°H

: "Tarihçi"

NEBÄ°L / NEBÄ°LE

: "Prens/Prenses". Mısır ünvanıdır.

NAÄ°B

: "Vekil".

NAKKAÅž

: "Dekoratör"

NAMZET

: "Aday". Henüz tam olarak evlenmemiÅŸ, niÅŸanlı olan padiÅŸah kızlarına verilen ünvandır.

NÄ°ÅžANCI

: "Saltanat mührünün muhafızı".

NÄ°ÅžANCI OÄžLU

: "Saltanat mührü muhafızının oÄŸlu".

OÄžUZ

: "Temiz" veya "Genç erkek"

OSMANCIK

: "Küçük Osman". I. Osman için kullanılmıştır.

PADÄ°ÅžAH

: "Hükümdar". Ä°ran kaynaklı bir ünvandır. Sultanların çok fazla arzu ettikleri en yüksek makamdır. Herhangi bir kimse tarafından sultanla eÅŸ anlamlı olarak da kullanılabilir. Son döenmlerde Fransız Kralları için de kullanılmıştır.

PALABIYIK

: "Kavisli uzun bıyıklı".

PARE

: ""Parça". "Hezarpare" ve "Åžekerpare"de olduğı gibi.

PEHLÄ°VAN

: "Åžampiyon", "GüreÅŸçi". I. Mehmed'e verilmiÅŸtir.

REÄ°SÜ'L-KÜTTAB

: "Katiplerin Reisi".

RUM

: "Rumeli". Temelde Roma ve Roma Ä°mparatorluÄŸu içinde kalan yerleri ifade eder. Böylece Anadolu Selçukluları, Ä°ran Selçuklularından ayrılmışlardır. Ayrıca "Rum Beylerbeyi" altında Osmanlı Ä°mparatorluÄŸu'nun Avrupa eyaletlerini de temsil eder.

SAHÄ°B-KIRAN

: "Her zaman baÅŸarılı Hükümdar". I. Süleyman ve IV. Murad'a verilen ünvandır.

SAÄ°BÜ'L-AÅžERETÄ°'L - KAMÄ°LET

: "On numarayı tamamlayan". Onuncu sultan olduÄŸu için I. Süleyman'a verilmiÅŸtir.

SANCAK

: "Büyük Bayrak". "Eyalet".

SANCAK BEYÄ°

: "Eyalet Ä°darecisi".

SARHOÅž

: II. Selim'e verilmiÅŸtir.

SARI

: "Sarı", "Soluk". II. Selim'e verilmiştir.

SARIKÇI

: "Sarık yapan"

SEDEF-Ä° DÜRR-Ä° HÄ°LAFET

: "Hilafet incisinin sedefi". Bir diÄŸer ünvanı da "Valide Sultan"dır.

SEMEN/SEMÄ°Z

: "ÅžiÅŸman"

SERASKER

: "Ordu komutanı".

SEYYÄ°D

: "Peygamber soyundan gelen"

SÄ°LAHDAR

: "Silahları muhafaza eden memur". Sultanın hususi görevlilerinden biri.

SÄ°PAHÄ°

: "Atlı asker"

SIÄžIR

: II. Selim'e verilmiÅŸtir.

SOFU