You are here:
Ãœye GiriÅŸ
VÄ°DEOLAR
ŞEHİTLER BÖLÜMÜ
Atatürk
Türk Tarihi
Osmanlı Tarihi
Askerlik
Müzik Kutusu
Ziyaretci Sayısı
 | Bugün | 42 |
 | Dün | 802 |
 | Bu Hafta | 3316 |
 | Gecen Hafta | 3684 |
 | Bu Ay | 12954 |
 | Gecen Ay | 14877 |
 | Toplam | 361610 |
Çevrim içi: 14
Sizin IP: 38.107.179.216
,
Bugün: May 25, 2012
Sizin IP: 38.107.179.216
,
Bugün: May 25, 2012
Toplam Ãœye
 | 14678 Toplam |
 | 0 Bugun |
 | 3 Bu Hafta |
 | 7 Bu Ay |
 | 32 Bu Yil |
Vatan Sana Canım Feda
Bazı geceler kabuslar görüyorum. Her seferinde baÅŸka bir yerde sıkışıp kalıyorum ve onlar geliyor. Bazen bir maÄŸaradayım bazen kayalıkların arasında. Seslerini duyuyorum, yaklaşıyorlar. Çok korkuyorum. Kalbim yerinden çıkacakmış gibi geliyor. Sonra gözüküyorlar. PeÅŸmerge kıyafetlerini, ÅŸalvarlarını ve elerindeki tüfekleri görüyorum. Elim tetiÄŸe gidiyor ama tetiÄŸi çekemiyorum. NiÅŸan alıyorum, tüfeÄŸimin emniyetini açıyorum ama olmuyor tetik sıkışıyor sanki. Bir milimetre bile kımıldamıyor. Ve silahlarını bana doÄŸrultuyorlar. TetiÄŸi çekmeye çalışmaktan vazgeçiyorum. Onlara bakıyorum sadece ve rahatlıyorum o an. Åžehit olacağım aklıma geliyor. Gülümsüyorum onlar tetiÄŸe basarken..
Bu rüyalar aslında kabus deÄŸil sanırım. Kabuslar da korkuyla uyanırsın. Ben ise uyandığımda huzurlu oluyorum. Hem ölmek artık o kadar korkutucu gelmiyor. Anneme, babama kavuÅŸacağımı biliyorum öldüÄŸümde. Belki ÅŸehit olursam onları gördüÄŸümde benimle daha çok gurur duyarlar.
Burada Hakkari DaÄŸ Komando Tugayı'na baÄŸlı Üzümlü karakolunda yetmiÅŸ kadar asker var. Biz iki tim olarak dün geldik. Gündüzleri uyuyor geceleri ise Irak sınırımdan içeri sızarak karakola olabilecek herhangi bir baskına karşı pusu kuruyoruz. Burası ÅŸimdiye kadar üç kere saldırıya uÄŸramış. Bizim buraya geldiÄŸimizi ne korucular ne de yakınımızda bulunan Üzümlü köyündekilerin haberi var. Zaten onlara kimse güvenmiyor. DiÄŸer saldırılarda köylülerin ***'lılara destek verdiklerini düÅŸünüyorlar. DaÄŸların bembeyaz bir yorganla örtülmüÅŸ olduÄŸu bu topraklarda insan sırtının dayadığı arkadaşından baÅŸka kimseye güvenemiyor. Belki de güvenmemeli.
Bu yazdıklarımı kendime postalayacağım. Askerden sonra yalnızlığıma geri döndüÄŸümde, posta kutumda görmek istiyorum bu kelimeleri. Belki o zaman daha iyi anlarım savaÅŸsız, kansız yaÅŸayabilmenin deÄŸerini. Bu gün burada düÅŸündüÄŸüm tek ÅŸey bu karakolu korumak. Ülkemi simgeliyor bu karakol benim için. Artık daha fazla ÅŸehit verilmesini istemiyorum. Benim ailem öldü ama buradakilerin annesinin aÄŸlamasını istemiyorum.
Burada kış çok çetin. Kar üç metreden fazla. Bazen bu akıl almaz beyazlığın beni yutacağı hissine kapılıyorum. DaÄŸlar, kar denizinin dev dalgaları gibi. Çok büyükler. Ä°nsan onların eteklerinde kendini savunmasız hissediyor. Bir toz zerresi gibi.
Çok uykum var. Bu geceki devriye için biraz dinlenmeliyim.
Bu rüyalar aslında kabus deÄŸil sanırım. Kabuslar da korkuyla uyanırsın. Ben ise uyandığımda huzurlu oluyorum. Hem ölmek artık o kadar korkutucu gelmiyor. Anneme, babama kavuÅŸacağımı biliyorum öldüÄŸümde. Belki ÅŸehit olursam onları gördüÄŸümde benimle daha çok gurur duyarlar.
Burada Hakkari DaÄŸ Komando Tugayı'na baÄŸlı Üzümlü karakolunda yetmiÅŸ kadar asker var. Biz iki tim olarak dün geldik. Gündüzleri uyuyor geceleri ise Irak sınırımdan içeri sızarak karakola olabilecek herhangi bir baskına karşı pusu kuruyoruz. Burası ÅŸimdiye kadar üç kere saldırıya uÄŸramış. Bizim buraya geldiÄŸimizi ne korucular ne de yakınımızda bulunan Üzümlü köyündekilerin haberi var. Zaten onlara kimse güvenmiyor. DiÄŸer saldırılarda köylülerin ***'lılara destek verdiklerini düÅŸünüyorlar. DaÄŸların bembeyaz bir yorganla örtülmüÅŸ olduÄŸu bu topraklarda insan sırtının dayadığı arkadaşından baÅŸka kimseye güvenemiyor. Belki de güvenmemeli.
Bu yazdıklarımı kendime postalayacağım. Askerden sonra yalnızlığıma geri döndüÄŸümde, posta kutumda görmek istiyorum bu kelimeleri. Belki o zaman daha iyi anlarım savaÅŸsız, kansız yaÅŸayabilmenin deÄŸerini. Bu gün burada düÅŸündüÄŸüm tek ÅŸey bu karakolu korumak. Ülkemi simgeliyor bu karakol benim için. Artık daha fazla ÅŸehit verilmesini istemiyorum. Benim ailem öldü ama buradakilerin annesinin aÄŸlamasını istemiyorum.
Burada kış çok çetin. Kar üç metreden fazla. Bazen bu akıl almaz beyazlığın beni yutacağı hissine kapılıyorum. DaÄŸlar, kar denizinin dev dalgaları gibi. Çok büyükler. Ä°nsan onların eteklerinde kendini savunmasız hissediyor. Bir toz zerresi gibi.
Çok uykum var. Bu geceki devriye için biraz dinlenmeliyim.